Herinneringscertificaat

33 Het heden

Winters tafereel eind december 2009 toen Loes en ik de voordeur uit stapten
Winters tafereel December 2009 van de binnentuin van ons wooncomplex.
Met mijn camera in de aanslag.
Met camera in de aanslag op vakantie.
Intussen zijn mijn vrouw en ik, Loes en Ferry dus, na 52 jaar Amsterdam, in mei 2008 naar Almere Buiten verhuisd. We wonen nog geheel zelfstandig net als voorheen, in een huis van de Stichting Nusantara en het complex waar wij wonen heet Rumah Melati. In ons complex wonen een enkele Surinamer, Ambonees, een Turkse man zelfs (met een Indisch meisje getrouwd), enkele volbloed Nederlanders die jarenlang in Nederlands-Indië hebben gewoond of er geboren zijn, en verder voor het overgrote deel Indische Nederlanders. Het voordeel hier is, dat mocht je op enig moment hulpbehoevend worden, er een dokter, tandarts, apotheek en verpleegkundige hulp aan onze woongroep is verbonden en dus alles dicht bij huis is. Mocht je eigen vervoer hebben en in staat zijn zelf overal te komen, dan kan je natuurlijk je vorige huisarts en tandarts naar wens blijven behouden. Verder hebben we in het gebouw zelf een Indische "Toko Asmara" en wordt er voor de liefhebbers elke maand een kumpulan (samenkomst) gehouden met Indische hapjes en drankjes tot zelfs een middagje bingo aan toe. De eenzame oudjes onder ons - en dat zijn er nogal wat - hebben hier in de gemeenschappelijke zaal en ook in de hal bij de ingang van het complex, zitjes waar ze tezamen komen om gezellig oude koeien uit de sloot te halen. Op een droogje hoef je niet te zitten, want er staat zelfs een thee- en koffieautomaat. Op geregelde tijden komt er wel een van hun kinderen op bezoek of om hen met de auto op te halen om boodschappen te doen of wat dan ook. De hal van ons complex en de gemeenschappelijke zaal zijn voorzien van het nodige groen en aan de muren hangen diverse schilderijen met taferelen uit "Ons Indië", die wij als bewoners van Nusantara hebben afgestaan.
xxx

xxx

Links: Het hart van rode rozen met één witte roos. Rechts: Omhangen van de ketting met gouden hart en diamant.
Ons 50-jarig huwelijk op 4 Augustus 2004. Ter gelegenheid hiervan heb ik Loes verrast met een hart van rode rozen en één witte roos in het midden. Die witte roos betekende, dat Loes een gouden ketting van mij kreeg met gouden bolvormig hart en met een diamant bezet.
Voor het doen van boodschappen of bezoek aan een arts hebben velen van ons een pasje van de gemeente om bijvoorbeeld naar Almere-stad te komen. Het busje of de taxi is doorgaans na oproep binnen een uur aanwezig; voor het halen en thuisbrengen wordt €1,35 per rit betaald en het afhalen en thuisbrengen geschiedt al naar gelang de route waar de medepassagiers wonen. Kortom, we wonen nog geheel zelfstandig, maar alle hulp is nabij, mocht het nu al of pas later nodig blijken te zijn.
 
Familiefoto
Met Glenn en Utiek op vakantie bij Sandra thuis in Almere-Buiten
 
Familiefoto
Hier sta ik er zelf ook bij tussen mijn zusje Olly en kleindochter Chantall.

Hiermede besluit ik dan mijn kleurrijk levensverhaal.

Volgende (34) »  Omhoog   ^^  « Vorige (32)