Boerenpummels

20  G. Kolff & Co

Bestaat toeval?

Losse verkoop van goedkope molek tabak
Losse verkoop van goedkope molek tabak
Plotseling realiseerde ik mij, dat het hoofdkantoor van de Koninklijke Boek- en Offsetdrukkerij G. Kolff & Co. in Amsterdam was gevestigd. Na op goed geluk een telefoontje te hebben gepleegd werd ik zowaar met open armen ontvangen. Een heel bijzonder telefoongesprek overigens, want ik vroeg de mij onbekende directeur te spreken en zijn secretaresse, vermoedend dat het om een sollicitatiegesprek ging, probeerde mij naar de afdeling personeelszaken te verwijzen. De directeur die dit gesprek aanhoorde en kennelijk op dat moment niets bijzonders omhanden had, vroeg zijn secretaresse om het gesprek op zijn toestel over te zetten.
Nadat ik mij bekend had gemaakt bleef het even stil aan de andere kant van de lijn en toen riep hij plotseling: "Verdorie, Abels van Kolff - Jakarta?" Bleek hij mij zowaar nog te kennen ook! De kwestie was toen snel bekeken en ik kon meteen in dienst komen. Een verademing was het om weer samen te werken met diverse oud-collega’s op de andere afdelingen, die, net als ik, zes jaar bij het filiaal in Jakarta hadden gewerkt.

Wel kreeg ik het hier eerst aan de stok met de strenge Hollandse bedrijfsaccountant, want van hem mocht je met je collega’s, allen Hollandse jongens, geen praatje maken in de baas zijn tijd. Zo kon het gebeuren dat op een dag een man die zich hier zelden of nooit liet zien, de zaak binnen liep, mij zag, zijn hand ter begroeting omhoog stak om dan vervolgens - tot grote verbijstering van mijn Hollandse collega’s - op mijn bureau plaats te nemen en gezellig meer dan een uur lang met mij te blijven babbelen. Iedereen verbaasd natuurlijk dat die strenge accountant het allemaal maar goed vond en tijdens schafttijd vroegen ze mij wie "die goser" dan wel was. Toen ik hun vertelde dat die goser van vader op zoon de eigenaar was van de drukkerij waar ze voor werkten, stonden hun ogen wijd open van verbazing.
Hij had al die jaren ook in Jakarta gewoond, hield zijn kantoor in het filiaal aldaar, en omdat wij samen in het voetbalelftal van drukkerij Kolff hadden gezeten, was onze omgang een stuk amicaler dan men hier gewend was. Op kantoor noemde je hem mijnheer, maar op het voetbalveld gewoon bij zijn voornaam. Wij waren tezamen niet alleen op het voetbalveld actief geweest, maar geregeld hielden wij ook bridgewedstrijden tegen andere bedrijven in Hotel der Nederlanden dat in Jakarta niet ver van drukkerij Kolff was gevestigd.

Verhuizing naar Amsterdam

Dit electriciteits waarschuwingsbord hangt er nu nog!
Deze borden zie je nu nog hier en daar in Indonesië.
Kort na mijn tewerkstelling alhier kon ik mijn gezin en moeder uit Loenen naar Amsterdam laten overkomen en werden wij gehuisvest in een fijn contractpension in de Emmastraat.
Last but not least werd ik een jaar later overgeplaatst naar de afdeling Technisch Voorbereiding waar mijn baas een volbloed Nederlander was, die echter sinds zijn prille jeugd altijd met ons Indische Nederlanders in het toenmalige Batavia was omgegaan en die zich in zijn denken en doen tot de Indische jongens rekende.
In Jakarta werd hij later chef van de afdeling Banderollen bij drukkerij Kolff, en ik had toendertijd al vrij veel contact met hem. Nu werd ik in Amsterdam zijn assistent als technisch voorbereider van al het drukwerk. Ik heb er dan ook met heel veel plezier gewerkt en dat komt zeker doordat jij en je Hollandse baas elkaars mentaliteit door en door kennen, omdat wij als kind al in Indië samen zijn opgegroeid zogezegd. Zo heb ik mij in Amsterdam tijdens de schafttijd vaak kostelijk vermaakt als wij bijvoorbeeld samen in de kantine ons brood aten, belegd met kaas met daarop weer wat jam, waar de Hollandse arbeiders met enige afschuw naar keken en er opmerkingen over maakten. Brood op die manier beleggen was hun totaal onbekend.

Volgende (21) »  Omhoog   ^^  « Vorige (19)