Gescheiden rijstroken

3  Transport

Tansport
Transport
De middenstand was –  althans zeker voor wat de onderlaag daarvan betreft –  tot midden 1935 doorgaans ook niet in het bezit van een auto en zo men die al had, dan zat er in die vooroorlogse jaren (1930/1942) een 6-volts accu in en als die wat zwak was, moest je de motor met een slag van een slinger aan de praat zien te krijgen. De onderhouds- en reparatiewerkzaamheden werden uit zuinigheidsoverwegingen zelf uitgevoerd en het bezit van een Engelse sleutel en wat schroevendraaiers was vaak al voldoende om de kleine herstel- en onderhoudswerkzaamheden uit te voeren.

Onderhoud

Dokar
Dokar
Het afstellen van de motor geschiedde op gehoor! Auto’s waren trouwens ook tot ver na de Tweede Wereldoorlog nog met een 6 volts accu uitgerust. Regelmatig was je op je gemak uren bezig met het onderhoud van je auto. Zeker als die veel werd gebruikt. Om de 1500 km moest de motorolie worden ververst, draaiende onderdelen met olie of vet doorgesmeerd en moesten de contactpunten van de bougies worden bijgesteld. Daarnaast moest je regelmatig controleren of er nog voldoende koelwater aanwezig was en moest de accu zo nodig met gedestilleerd water worden bijgevuld.
Oude auto's
Oude auto's

Als je al een auto had, was je in feite bestuurder en monteur tegelijk.
Vooral een bestuurder/eigenaar van een busje of vrachtwagen had er zijn handen vol aan. Vanaf 1938, toen er wat meer auto’s rondreden, werden er ware 'technische hoogstandjes' verricht. Desnoods met behulp van ijzerdraadjes werd de motor bij elkaar en aan de praat gehouden. Was je cilinderkop compleet versleten, dan was er nog geen man overboord, want dan ging je naar een autokerkhof om een bruikbare en passende cilinderkop te halen. Dat de schroefdraad misschien niet klopte, maakte weinig uit, want die kotterde je desnoods zelf. Op die manier hield je de motor altijd wel draaiende met behulp van oude onderdelen van verschillende automerken. In tegenstelling tot Europa, hoefde je je in Indonesië geen zorgen te maken over het begrip "arbeidsloon". Op vrijwel elke hoek van de straat kon je wel een bedrijfje vinden waar ze voor een habbekrats en in een mum van tijd de boel voor je in orde maakten.

Even een rustpauze onderweg van 2 Indische families
Even een rustpauze onderweg van 2 Indische families

Benzineprijs

Benzine kostte hooguit 1 dubbeltje per liter –  wat natuurlijk wel veel was voor die tijd –  en het tanken ging als volgt. Bij de benzinepomp werd de staaf of hendel heen en weer bewogen om een glazen reservoir met 5 liter benzine gevuld te krijgen om het daarna door middel van een slang in je benzinetank over te hevelen. Voor de volgende 5 liter benzine moest deze handeling herhaald worden. Het mag ook duidelijk zijn dat er in de dertiger jaren zelfs in de grote steden van voormalig Nederlands-Indië weinig snelverkeer was en dat een woord als “file” dan ook nog geen enkele betekenis had.

De rujak manis verkoopster

 De rujak manis verkoopster Doorgaans wordt de rujak manis gemaakt van in partjes gesneden halfrijpe mangga, ananas, bangkoan, jambu aer, papaya, jeruk Bali en ketimun (komkommer ). Het geheel overgoten met een zoet en pittig sausje gula jawa van de suikerpalm.

Volgende (4) »  Omhoog   ^^  « Vorige (2)